نسبتى را كه عايشه به آنها داد ، از نظر قرآن شريف نيز درست بود « 1 » ، اما عايشه مىگويد : پيغمبر اكرم رنگش تغيير كرد و رو به من كرده گفت : اى عايشه ، چرا فحش دادى ؟ عايشه مىگويد گفتم : يا رسول الله ، اينها توطئه كرده‌اند و يكى پس از ديگرى مىآيند و به شما « سام عليكم » مىگويند . پيغمبر ( ص ) فرمود : من كه جواب ايشان را دادم ؛ آنچه به من گفتند : گفتم « عليكم » يعنى بر شما باد . سپس فرمود : اى عايشه ، مگر نمىدانى گفتار و كردار ما مجسم مىشود ؛ اين فحش‌ها به صورتهاى زشتى مجسم مىشوند و در روز قيامت با اناسن محشور مىگردند . حرف بد ، حتى با لفظ « پدر سوخته » و امثال اينها ، در روز قيامت به صورت سگ ، خوك و حيوانات وحشتناك در مىآيد و اطراف انسان را مىگيرد . در روايت است كه امام صادق ( ع ) دوستى داشت كه هميشه با امام ملازم بود و امام صادق ( ع ) نيز او را دوست مىداشت . هر جا امام صادق ( ع ) مىرفت ، او نيز همراه امام بود . روزى همچنان كه همراه امام حركت مىكرد و غلام آن شخص نيز با آنها ملازم بود ، اتفاقاً غلام به عللى از آنها قب افتاد . اين شخص غلام را صدا كرد ، از غلام جواب نشنيد ؛ بار دوم و سوم نيز غلام را صدا كرد ، باز هم جواب نيامد . مرد عصبانى شد و به غلام

--> ( 1 ) .